Κωστής Παλαμάς: Ύμνος των αιώνων

Mητέρα μας πολύπαθη, ω αθάνατη, δεν είναι μόνο σου στολίδι οι Παρθενώνες· του συντριμμού σου τα σπαθιά στα κάμανε φυλαχτά και στεφάνια σου οι αιώνες. Kαι οι πέτρες που τις έστησε στο χώμα σου το νικηφόρο χέρι του Pωμαίου, κ’ η σταυροθόλωτη εκκλησιά από το Bυζάντιο, στον τόπο του πολύστυλου ναού του αρχαίου, Kι αυτό…

Ο Κωστής Παλαμάς εναντίον των μπολσεβίκων

Ο μπολσεβικισμός επιδίδεται πάντα στην τεχνική της διαστρέβλωσης της αλήθειας και στην καπηλεία διαφόρων μεγάλων προσωπικοτήτων που ουδέποτε υπήρξαν κομμουνιστές. Σε μια έρευνά μας μέσα στην ιστοσελίδα Ριζοσπάστης διαπιστώσαμε πως οι κομμουνιστές έχουν χρησιμοποιήσει ποιήματα του μεγάλου εθνικιστή Κωστή Παλαμά. (βλέπε εδώ) Τα ποιήματα αυτά μιλούν για τους εργάτες. Με πρόσχημα λοιπόν την ευαισθησία του…

Κωστής Παλαμάς: Ο Σκυλογιάννης

  Α΄ Ο Σκυλογιάννης, βασιλιάς στης Βουλγαριάς τη χώρα, άνθρωπος που εμπρός του είν’ αρνιά οι λύκοι, μαζί μ’ ασκέρι ταιριαστό τρεις μήνες έχει τώρα που κοιτάει να πάρει τη Θεσσαλονίκη. Μεγάλον αυτοκράτορα ο Πάπας τονε χρίζει που της εκκλησιάς του δούλος έχει γίνει. Είναι το χρίσμα Φράγκικο, μα δεν τον εμποδίζει μέσα σε κρανίο…

Κριτική Παλαμά για το βιβλίο «Μαρτύρων και ηρώων αίμα» του Δραγούμη

Στα 1907 πρωτοφάνηκε τo βιβλίο τούτο. Στα 1904 ο Παύλος Μελάς πρόσφερε στη Μακεδονία το αίμα του για το ξανάνθισμα των εθνικών αγώνων. Κάπου εκεί πέρα ένας σταυρός αγιάζει τον τόπο που έπεσε ο ηρωικός πρόμαχος. Κάπου εδώ στην πέτρ’ απάνου ένας τεχνίτης αλοφροσκάλισε τη δόξα του Παύλου Μελά. Το βιβλίο του Ίδα, είναι τ’…

Κωστής Παλαμάς Προς την Κυπριακή Νεολαία

Φίλε Κύριε, Λυπούμαι πολύ που αδυνατώ από αδιαθεσίαν όχι ασυνήθιστη στα χρόνια μου να παρευρεθώ στην τελετή της Κυπριακής φοιτητικής νεολαίας επάνω στον τάφο του Αγνώστου Στρατιώτου, που ευγενικά με προσκαλείτε. Αλλά κι ένας άλλος λόγος από ανάλογην αφορμή που θα μ΄έκανε να διστάζω σε συμμετοχή κινημάτων που ανήκουν αποκλειστικά στην ενθουσιασμένη φιλοπατρία των νέων…

Κωστής Παλαμάς – Ύμνος των Ελλήνων

«Είμαι η Πατρίδα. Μουσική στο διάβα μου τον αέρα δένει. Ριζώνω όπου σταθώ. Φως όπου πατώ σπέρνω. Και μιας αλήθειας και μιας χάρης είμ’ εγώ μητέρα, και ήρθα. Τον ύμνο φέρνω. Τον ύμνο, φωτοστέφανο, σε μυστικά Θεοφάνεια χυτό από μένα, αμάραντο, πιο απάνου απ’ τα στεφάνια που φέρνουν για να στεφανώσουν το μνημόσυνό σας άρχοντες…