Η ψυχολογία του ηττημένου

Η ψυχολογία του ηττημένου

Η αυτοθυσία των ατόμων που ανήκουν σε ένα σύνολο είναι μια από τις βασικότερες αξίες για τη ζωή και την υπεράσπιση της Ελευθερίας ενός λαού, ενός Έθνους, μιας πίστης. «Θνήσκε υπέρ πατρίδος»,

Αχιλλέας Παράσχος: Προς τον Χριστόν

Ο Αχιλλέας Παράσχος ήταν ρομαντικός ποιητής της Α’ Αθηναϊκής Σχολής του 19ου αιώνα. Η πατριδολατρία και η ευσέβεια χαρακτηρίζουν την ποίησή του. Σε πολλά ποιήματα εκφράζει τη θλίψη του για την έλλειψη μεγαλείου και επιτευγμάτων των Ελλήνων της εποχής του. Στην ετικέτα «Αχιλλέας Παράσχος» μπορείτε να διαβάσετε κάποια από αυτά. Ο Κωστής Παλαμάς έγραψε σε…

Αχιλλέας Παράσχος: Η Μεγάλη Μάνα

Πόσες φορές σέ ἅγιο μικρό ρημοκκλησάκι ἀπελπισμένος ἔμπαινα, γλυκιά μου Παναγία, μά στήν εἰκόνα Σου μπροστά περνοῦσε τό φαρμάκι καί πλημμυροῦσε μέσα μου ἀγνώριστη εὐτυχία… Ἄχ, τή χρυσή εἰκόνα Σου, καί νά τή βλέπω μόνο, τό δάκρυ μου χαμογελᾶ, σάν βράχος δυναμώνω. Ναί, μόνο νά Σέ στοχαστῶ, γλυκαίνετ’ ἡ καρδιά μου, μοσχοβολοῦν τά σπλάχνα μου,…

Αχιλλέας Παράσχος: Η πατρίς

Α’ Ὁ Κίμων ἤτανε μικρὸ παιδάκι· δὲν μποροῦσε ρῶ νὰ προφέρῃ καθαρὰ τὸ στόμα τὸ μικρό του· μὰ ἡ ματιά του ἀνήσυχη ἀκτῖνα ἐσκορποῦσε, κ’ εἶχε στὸ βῆμά του φτερὸ καὶ φῶς στὸ μέτωπό του. Μιὰ μέρα ποὺ ὁ δάσκαλος μὲ ζέσι κ’ εὐγλωττεία εἰς τὰ παιδιά Ἑλληνικὴ παρέδιδ’ Ἱστορία, καὶ τῆς πατρίδος τὄνομα συχνὰ…

Αχιλλέας Παράσχος: Ο Γερο – καπετάνος

Αχιλλέας Παράσχος: Ο Γερο – καπετάνος

Παιδιά ! γι’ ακούστε με κ’ εμέ το Γέρο-Καπετάνο, Που τα μαλλιά μου ασπρίσανε στον πόλεμο απάνω. Από τα χρόνια του Αλή τον τούρκο πολεμούσα, Κ’ είδαν πολλά τα μάτια μου εκεί που περπατούσα. Στον πόλεμο γεννήθηκα… μαθήτεψα παιδάκι Στου γέρο – Ζίδρου το σκολειό και του Καραϊσκάκη. Επαραγέρασε, παιδιά, το άπιστο λειοντάρι Δεν ειν’…

Αχιλλέας Παράσχος: Εγερτήριον

Αχιλλέας Παράσχος: Εγερτήριον

Μη μας χλευάζης, Ήλιε, ακτίνας μη σκορπίζης Εις την πατρίδα των νεκρών, εις γην κοιμητηρίου. Ματαίως γην αχάριστον και άγονον φωτίζεις Δεν βλέπουν οι αόμματοι την λάμψιν του ηλίου…. Εξόριστος και άπατρις πλανήσου εις τα ξένα, Εις την Ελλάδα Έλληνα δεν θ’ απαντήσης ένα ! Ω, αν εχρύσωσες ποτέ ηρώων πανοπλίας, Αν εις στρατόπεδα κλεπτών…

Αχιλλέας Παράσχος: Η φουστανέλλα

Αχιλλέας Παράσχος: Η φουστανέλλα

«Δὲν θὰ κρίνετε Σεῖς οἱ Φράγκοι -τὰ χθεσινὰ Ἀγριογούρουνα- Ἐμᾶς, ἀλλ᾿ Ἐμεῖς θὰ κρίνωμε Σᾶς καὶ τὸν Πολιτισμόν σας» Περικλής Γιαννόπουλος Ένας χλωμός αγωνιστής, του Διάκου παλληκάρι, Απ’ όσους άφησε να ζούν ο θάνατος ακόμα, Μισογερμένος επροχθές στο έρημο χορτάρι, Αυτά τα λόγια έλεγε με πικραμένο στόμα «Παιδί μου, φράγκεψες κ’ εσύ καθώς φραγκέψαν όλοι….

Αχιλλέας Παράσχος: Τέτοια ήθελα και πάλι την Ελλάδα !

Αχ, να γυρίζαν οι καιροί που πέρασαν και πάλι, και την Ελλάδα νάβλεπα με τ’ άγια της κάλλη, βουνίσια, απολίτευτη, αγνή Σουλιωτοπούλα… Πόσον ωραία ήτανε στα χρόνια της τα δούλα ! Δε βλασφημώ. Και σεις κ’ εγώ κι’ όλος κόσμος ξέρει, πως τότε κράτος ήτανε το κάθε της λημέρι. Πως με ταις αλυσίδαις της καλλίτερα…